Monday, January 12, 2009

ಕವನ...ನಮನ ( ಶಾಯರಿ)

ಹೆಂಡತಿ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರು ಬರೆಯುತ್ತಿರುವೆ ಶಾಯರಿ ಕವನ
ಹೆಂಡತಿ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರು ಬರೆಯುತ್ತಿರುವೆ ಶಾಯರಿ ಕವನ
ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಬರೆಯಲು ಸ್ಪೂರ್ತಿ ಕೊಟ್ಟವರೆಲ್ಲರಿಗೂ ಹೇಳಲೇಬೇಕು ನಮನ

- Vರ ( Venkatesha ರಂಗಯ್ಯ )

ಸ್ಯಾರಿ....ಸ್ಯಾಲರಿ (ಶಾಯರಿ )

ನನ್ನ ಹೆಂಡತಿಗೆ ಬೇಕು ವಾರಕ್ಕೆ ಮೂರು ಹೊಸ ಸ್ಯಾರಿ
ನನ್ನ ಹೆಂಡತಿಗೆ ಬೇಕು ವಾರಕ್ಕೆ ಮೂರು ಹೊಸ ಸ್ಯಾರಿ
ಒಂದೇ ವಾರದಲ್ಲಿ ಕರಗಿತು ನನ್ನ ಪೂರ್ತಿ ಸ್ಯಾಲರಿ !!

- Vರ ( Venkatesha ರಂಗಯ್ಯ )

ಹೆಂಡ 'ಅತಿ' ( ಶಾಯರಿ )

ದಡೂತಿ ಜಗಳಗಂಟಿ ನನ್ನ ಹೆಂಡತಿ
ದಡೂತಿ ಜಗಳಗಂಟಿ ನನ್ನ ಹೆಂಡತಿ
ಅವಳಿಂದಾಗಿಯೇ ಆಗಿದ್ದು ನಾ ಕುಡಿವ ಹೆಂಡ 'ಅತಿ'!!

- Vರ ( Venkatesha ರಂಗಯ್ಯ )

Sunday, January 11, 2009

ದನಿ ಇರದ ಮೌನ

ಪದೇ ಪದೇ ನಿನ್ನ ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡಾಗ
ಬಿಕ್ಕಳಿಸಿ ಅಳುತಿದೆ ಮನಸು
ಯಾರದೋ ದನಿಯ ಕೇಳಿ
ತಿರುಗಿ ನೋಡುತಿದೆ ಹೃದಯ
ನೀ ಸನಿಹ ಬಂದಿಲ್ಲವೆಂದು ತಿಳಿದು
ಬೇಸರದಿಂದ ಮುದುಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದೆ ಕಣ್ಣು

ಪ್ರೀತಿಯು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಬಂದಿಯಾಗಿದೆ
ಯಾತನೆಯ ಅನುಭವಿಸದೆ ನರಳುತ್ತಿದೆ
ಬಿಡುಗಡೆಗಾಗಿ ನಿನಗಾಗಿ ದಾರಿ ಕಾಯುತ್ತಿದೆ
ನಾನು ಪ್ರೀತಿ ಪಡೆಯಲು ಕಾದು ಕುಳಿತಿರುವ ಪರಾವಲಂಬಿ
ನನ್ನಷ್ಟಕ್ಕೆ ನಾನು ದುಃಖವ ನುಂಗುವ ಸ್ವಾವಲಂಬಿ

ನೀನಿಲ್ಲದ ನೋವಿನ ಅಲೆಗಳು ಬಂದೆರಗಿ ಅಪ್ಪಳಿಸುತ್ತಿವೆ
ನೀನಾಡಿದ ಸವಿ ಮಾತುಗಳು ಎದೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿದ್ವನಿಸುತ್ತಿವೆ
ನನ್ನ ಮೌನದೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ ವಿರಹದ ಹಾಡಗಿವೆ

- Vರ ( Venkatesha ರಂಗಯ್ಯ )

Monday, January 5, 2009

ನಗೆ ಹನಿ

ತಪ್ಪು ಮಾಡದೆ ಇದ್ದರು
ನಮ್ಮ ಗುಂಡ ಕಂಡ ಜೈಲು
ಪೊಲೀಸರ ಏಟಿಗೆ ಬಿಡುಗಡೆಗೆ
ಮುಂಚೆಯೇ ಆಗಿದ್ದ ಐಲು !!

- Vರ ( Venkatesha ರಂಗಯ್ಯ )

Sunday, December 28, 2008

ಜನ್ಮ ಜನ್ಮದ ಗೆಳತಿ

ಟ್ರಿನ್ ಟ್ರಿನ್ ಟ್ರಿನ್ ರಿಂಗಣ ಮೊಳಗಲು
ಆ ಕಡೆ ಇರುವ ನೀವು ಯಾರೆಂದು ನಾ ಕೇಳಲು
ಸಿಹಿಯಾದ ದನಿಯೊಂದು ಅತ್ತಕಡೆಯಿಂದ ಬಂದಿತು
ಸೊಗಸಾದ ಕನಸಿರಬಹುದೆಂದು ಮೊದಲು ನನಗನಿಸಿತು

ನಿಮ್ಮ ಹೆಸರೇನೆಂದು ನಾ ಮತ್ತೆ ಕೇಳಲು
ಅಯ್ಯೋ ತಪ್ಪಾಗಿ ನಿಮಗೆ ಕರೆ ಮಾಡಿದೆ ಎಂದು ದನಿ ನುಡಿಯಿತು
ಆಕಸ್ಮಿಕ ಕರೆಯಿಂದ ಗೆಳತಿಯೊಬ್ಬಳು ಸಿಕ್ಕಳೆಂದು ನನಗನಿಸಿತು

ಅರೆ ಕ್ಷಣ ಮೌನದ ನಂತರ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಕೇಳಿದೆವು ಹೆಸರೇನೆಂದು
ಅವಳೆಂದಳು ಲಕ್ಷ್ಮಿ ನಾನೆಂದೆನು ವೆಂಕಟೇಶ

ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಅವಳು ಯಾವುದೊ ಜನ್ಮದ ಗೆಳತಿಯೆಂದು ಅನಿಸಿತು
ಮರುಕ್ಷಣ ಸ್ನೇಹದ ಆಹ್ವಾನವ ಮನಸು ಅವಳಿಗೆ ಕಳಿಸಿತು
ತತ್ ಕ್ಷಣ ಮುಗುಳ್ನಗೆಯೊಂದಿಗೆ ಅವಳಿಂದ ಒಪ್ಪಿಗೆ ಬಂದಿತು

ಇಬ್ಬರ ಮೊಗದಲ್ಲಿ ಹೊರಹೊಮ್ಮಿತು ಹರುಷ
ದೇವರಲ್ಲಿ ಬೇಡಿದೆ ಇರಲೆಂದು ಈ ಸ್ನೇಹ ನೂರು ವರುಷ

ಇಂತಿ ನಿಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿಯ
-Vರ ( Venkatesha ರಂಗಯ್ಯ )

Monday, December 1, 2008

ಒಂಟಿ ಮನಸಿನ ಪಯಣ

ಒಂಟಿ ಮನಸಿಗೆ ಜಂಟಿಯಾಗಲು
ಜೊತೆಗಾರರು ಯಾರು ಇಲ್ಲ
ಮಾತುಗಳು ಬಹಳ ಕೇಳುವವರು ವಿರಳ
ಶುರುವಿಟ್ಟಿಹುದು ತಂತಾನೆ ಮಾತಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು

ಅರಿವುಂಟು ಈ ಮನಕೆ ಕೇಳುವ ಕಿವಿಗಳು
ಈ ಜಗದಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲ ಎಂದು
ಭಯವೂ ಇಲ್ಲ ಕರೆಯುವರು ಇದನ್ನ ಹುಚ್ಚು ಎಂದು

ದುಃಖ ಉಮ್ಮಳಿಸಿದಾಗ ಕಣ್ಣೀರು ಹರಿದಾಗ
ಬತ್ತಿ ಹೋಗುತಿದೆ ತಂತಾನೆ ಒರೆಸುವರು ಇಲ್ಲದಂತಾಗಿ
ಪ್ರಶ್ನೆಯ ಮೇಲೆ ಪ್ರಶ್ನೆಯ ಹಾಕುತಿದೆ
ಯಾರ ಹತ್ತಿರ ದುಖ ಕೊಳ್ಳಲಿ ಎಂದು
ಬೆಟ್ಟದಷ್ಟಿಹುದು ಮನಸಿನ ಕನಸುಗಳು
ಕೊನೆಯೇ ಇಲ್ಲದ ಮುಗಿಲಂತಿಹುದು ಮನಸಿನ ಮಾತುಗಳು

ಬರೆಯುತ್ತೆ ಹಾಡುತ್ತೆ ನಡೆಯುತ್ತೆ ಕುಣಿಯುತ್ತೆ
ತಂಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ತೇಲಾಡುತ್ತೆ ಯಾವಾಗಲು ಒಂಟಿಯಾಗಿರುತ್ತೆ
ಈ ಬಾಳ ಬಂಡಿಯಲಿ ತಾನೊಬ್ಬನೇ
ಪಯಣಿಗನೆಂದು ಅರಿತು ಮತ್ತೆ ಮುನ್ನುಗ್ಗುತ್ತೆ

- Vರ ( Venkatesha ರಂಗಯ್ಯ )